Lo País Basc classat oficialament resèrva naturala de copa mulet

17 avril 2014  Monde

Copa mulet

Fasiá trenta ans que los defenseires d’aquesta copa se batián per far valer lor excepcion capilària. L’UNESCO e los estats francés e espanhòls an finalament decidit de classar la zòna, per protegir çò qu’alhors a quasiment desaparegut.

La copa mulet, o mullet en inglés, tanben sonada « nuca longa » o « Cambrona » (daissam lo suènh als nòstre legeires de devinhar perque), es un quicòm que dirà pas res a aqueles que son nascuts après 1990, manca se, per astre o malastre, se son passejats d’estiu dins las fèstas de Pampalona o autra localitat bascofòna ont la pratica es encara viva.

Es aquesta excepcion, que gausaram pas dire « culturala », que menèt una associacion, Euskal Ileak, a se constituir per defendre lo mulet.

« Al mitan de las annadas 80, avèm vist que la copa èra en trin de passar de mòda. Nos sèm dich qu’èra domatge que desapareguèsse completament, es tot una partida de la nòstra cultura, de la nòstra fiertat de bascs qu’auriá desaparegut. Puèi es un simbòl tanben que representa plan la raça basca : pas res cap avant, tot en arrièr » nos contèt un responsable de l’associacion, Marko Gaiberri.

A partir d’aquel moment, l’associacion menèt de campanhas per la salvagarda del mulet, mai que mai dins la jova populacion basca, amb succès. Mas es lo classament de la gastronomia francesa al patrimòni cultural immaterial de l’Umanitat que balhèt l’idèia a Euskal Ileak de passar al nivèl superior :

« Vegèrem que tot èra possible, un fum d’associacions de defensa e salvagarda de causas disparièras s’enfurguèron dins la dralha del classament al patrimòni cultural immaterial. Nosautres, coma sèm bascs e que, per principi, fasèm pas res coma los autres, avèm decidit de pusèlu presentar una requista per far classar Euskal Herria en resèrva naturala » çò ditz M. Gaiberri.

Aquò botèt quatre ans, entre la constitucion del dossièr e sa validacion per un comitat compausat de l’UNESCO e de representents dels dos estats concernits per la mesa en plaça de la resèrva. Lo comitat retenguèt dins sa decision finala « lo fach indenegable que lo País Basc ofrissiá a l’ora d’ara la mai bèla concentracion de copas mulets sus son territòri » e qu’èra « de responsabilitat comuna que de servar per l’exemple e la memòria aqueste aspècte istoricò-capilò-cultural, del meteis biais que se servèt Orador-de-Glana per mostrar a las generacions futuras de qualas orrors l’òme èra capable. »

Es de notar que Catalonha contestèt ja aquesta decision en disent que la concentracion de copas mulets al País Basc èra plan largament inferiora a aquela del sèu pròpri territòri.

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *